ولی تو ۷۰ سالگی دفنش میکنن

• آدم هـا می آینـد
  زنـدگی می کننـد
  می میـرنـد و می رونـد …
  
  امـا فـاجعـه ی زنـدگی ِ تــو
  ... آن هـنگـام آغـاز می شـود کـه
   آدمی نـمی میـرد اما می رود
  
  مـی مـــانــد
  و نبـودنـش در بـودن ِ تـو
  چنـان تـه نـشیـن می شـود
  کـه تـــو می میـری
  در حالـی کـه زنــده ای

آمده بهار و من،  بي ترانه ام هنوز

من براي تازگي ، بي بهانه ام هنوز

من چه دير باور و او چه ساده آمده

ريشه ام به خواب و من بي جوانه ام هنوز

گم شدم مرا ببين، فصل كوچ من نشد

من چرا نمي رسم ، بي نشانه ام هنوز

من غريق مهر تو، تو شفيق درد من

ناخداي عشق من، بي كرانه ام هنوز

با سلام.عیدتون مبارک.....ادامه مطلب هم هست

                                                                                                              A for ever

                                                       وتو بر آن نمک می پاشی

          من از درد به خود می پیچم

                                                                       و تو گمان میکنی من می رقصم...

امسال دومین عیده که بی اونم...

کمی آرامتر سکوت کن,

                              صدای بی تفاوتی هایت آزارم میدهد

                                                                                  ...

چشماي ناز تو که وا ميشه ، آفتاب می زنه

تازه وقتي تو بگي صورتشو آب مي زنه

من بگم دوست دارم با چه رقم يا عددی

تو که بينهايتو قشنگ تر از من بلدی

مژه هات شعر بلند ناتمومه به خدا

عاشق کسي شدن جز تو حرومه به خدا

با غمت هزار تا خنجر تو دلم فرو مي ره

ماه اگه برق چشاتو ببينه از رو مي ره

زيبا چشم تو اگه با رؤياهام قهر بکنه

آسمون دلش مي خواد شهر و پر از ابر بکنه

چه قدر اسمتو نوشتم روي هر صخره و سنگ

چه قدر کشته منو اون دو تا چشماي قشنگ

گفتي فاصلس ميون من و روياهام با تو

باشه اما نمي دم هرگز به هيچكسی جای تو رو

زيبا اسمت که مياد بدجوري ديوونه مي شم

ولي گفتي قصه شو٬که نميشه بياي پيشم

زيبا تو فرشته اي ، اهل يه جايي تو بهشت

نمي شه هم عاشق تو بود و هم واست نوشت

از حسوديم نميشه بسپرمت دست خدا

جام چه قدر مشخصه ، تو نقشه ي ديوونه ها

زيبا آتيش مي زنه دل منو اخماي تو

نكنه اضافه شن با عشق من زخماي تو

زيبا ناز کن که چشات ، ناز خريدني داره

اون چشات کلی ستاره هاي چيدني داره

مال هيچ کسي نشو چون اينجاها فرشته نيس

عشقا و عاشقيا تلخه مث گذشته نيس

گفتي فاصله س ميون فكرمو ، حقيقت

کاشكه داشتم يه ذره٬فقط يه کم لياقت

تشنه بودم واسه ي شنيدن يه دنيا حرف

تو يه کم گفتي و بعدش دوباره سكوت و برف

جاي برفا روي کاغذ مي شه نقطه چين گذاشت

حرف تو بشه٬بايد اين قلمو زمين گذاشت

عمريه موندم توي مصراع اول چشات

فقط اين فعلو بلد شدم که مي ميرم برات

اگه باورت نشد بذار زمان نشون مي ده

جواب سوالاي سختو هميشه اون مي ده

تو دوسم نداشته باش ، بازم قشنگه عالمت

کسی که می دونه اما می نويسه...

زيبا کاري اگه کردم و تو رنجيدي ببخش

دنيا بايد بدونن فرشته اي ، پس بدرخش

                                                                                                   آرزوی یه دنیا خوشبختی

من مي دونم نمي دونيد چقدر شما رو دوس دارم

کم کمش فكر می کنم قد ستاره ها باشه

من شنيدم شما می خواين از عشقتون دس بكشم

واسه يه عاشق می تونه اين بدترين بلا باشه

من می دونم اونكه مي خواين بايد چيا داشته باشه

چشاش بايد آبی باشه، موهاش باید فشن باشه

اما مي خوام واسه يه بار جاي شما نظر بدم

کاش به جاي اينا يه کم عاشق و مبتلا باشه

من هميشه تو رؤياهام سوالي از شما دارم

چرا مي خواين دستاي من از دستاتون جدا باشه ؟

راستش مي ترسم وليكن ، شما کسي رو دوس دارين ؟

الهي که تصورم واسه آره ، خطا باشه

الهي که يه روز بگيد دوسم داريد حتي يه کم

تنها تقاضام از خدا ،شايد همين دعا باشه

انقد دلم مي خواد يه بار بهم بگيد کجا بودي ؟

بگم که جز پيش شما دل مي تونه کجا باشه

آخر يه شب جواب داديد به نامه هاي بارونيم

مثل شما فقط مي شه تو شهر قصه ها باشه

شاپری روياهاي نقره اي و خيس شبام

شما سفيديد ، همه ي دنيا بايد سيا باشه

صداي نازتون داره ، قلب منو مي لرزونه

مگه مي شه اين لرزيدن فقط مال صدا باشه ؟

يه جور تو قلبم اومديد که راه برگشت نداريد

فكر مي کنم اين اومدن فقط کار خدا باشه

يه عصر پاييز بذاريد سر بذارم رو شونتون

بذاريد اين ديوونتون مثل پرنده ها باشه

ديگه گذشته از جنون ، رد شدم از ديوونگي

يقين دارم که جام بايد توي بيابونا باشه

پشت در قلب شما ، نشستم و در مي زنم

خدا کنه واسه من ِ ديوونه اونجا باشه

نگاتون آخر منو کشت به هر کي که ديديد بگيد

بذاريد اسمم لااقل جز ديوونه ها باشه

ديوونه کي که واستون عمرشو ، جونشو گذاشت

تا که يه بار بهش بگيد:من مي خوامت بيا باشه

تو کجایی سهراب؟

                                   آب را گل کردند،چشم هارا بستند

                                                                                                  و چه با دل کردند...

                                 وای سهراب کجایی آخر؟

                                                                                                                                             زخم ها بر دل عاشق کردند،

                                       خون به چشمان شقایق کردند

            تو کجایی سهراب؟

                           که همین نزدیکی عشق را دار زدند،

                                                     همه جا سایه  دیوار زدند

                                                                                                 ای سهراب کجایی که ببینی حالا

               دل خوشی مثقالیست،دل خوشی سیری چند؟

                                                                                               صبر کن ای سهراب

                                                                                                                         قایقت جا  دارد...؟